Jamey  (AKA, King James) 24 november 1999

Calgary, 10 mei 2009
   

Jamey is heel speciaal voor mij, mijn harte maatje.

Jamey heeft mij door vele moeilijke periodes gebracht.

 

 
 
Op 15 april zat ik aan de computer te werk aan de website, Jamey lag naast me te slapen. Op een gegevenmoment stond hij op en begon vreselijk te janken en stond daar met zijn rechterpoot omhoog. Ik dacht dat hij een kramp had en masseerde zijn poot. Dit alles duurde zo'n 15 minuten en daarna ging Jamey rustig liggen en slapen.
Op 29 april kreeg Jamey weer een aanval van heftige pijnen in zijn poot. Ook dit keer duurde het zo 15 @ 20 minuten en na dat hij zo 30 minuten had gelegen ging hij weer zijn gangetje of er niets aan de hand was.
We maakte ons ongerust en maakte een afspraak bij de dierenarts. Op 30 april zijn er x-rays van zijn poot gemaakt en de uitslag daarvan, Jamey heeft een tumor, het was duidelijk te zien. Het is een donkere plek tussen zijn schouder en zijn elleboog. De dierenarts wilde over 3 weken opnieuw x-rays maken en zien of er een verandering was in de tumor. Hij denkt dat het goedaardig is.
Wij hebben vele vrienden die goed op de hoogte zijn van Greyhounds. Eén daarvan is Kay Compton, zij is de directrice van de Crone's Creatures Greyhound Adoption in Ocala Florida USA. Zij sprak vanuit ervaring, dat het heel verstandig was om de Greyhound Health and Wellness Program 'The Ohio State University (O.S.U.) Veterinary Teaching Hospital in Columbus, OHIO USA' in te schakelen. Dr. C. Guillermo Couto specializeerd zich in Greyhounds en Galgo's.
We hebben contact met hem op genomen en moesten de x-rays naar hem opsturen. Ondertussen zijn er meerdere x-rays gemaakt en deze zijn ook doorgestuurd naar Dr. C. Couto.
De uitslag is als volgt; Het ziet er naar uit dat het 'Osteosarcoma' is. Zie bericht hier onder.
 
Unfortunately there is a osteolytic lesion (bulge or bubble shape) in Jamey's humerus. The lesion could be compatible with malignancy and probably OSA. I would suggest to perform a guided (ultrasound) Fine Needle Aspirate of the lesion and observe the cytology in order to achieve a final diagnosis.) Dr. Paulo Vilar Saavedra van het GHWP.

Deze behandeling krijgt Jamey maandag 11 mei.
Dan moeten we wachten voor de uitslag die het bepaald of het 'osteosarcoma' is.
 
Jamey's x-ray van 6 mei 2009
 
18 mei 2009 update

Ondertussen zijn er x-rays van Jamey's longen gemaakt en daar waren geen uitzaaiingen van osteosarcoma te zien, zijn longen waren helder.
De zelfde dag is er ook een FNA gedaan. Aangezien het bot behoorlijk hard was konden ze er bijna niets uithalen, alle naalden gingen krom. De dierenarts vertelde mij dit dat er waarschijnlijk niet genoeg cellen waren om een goede uitslag te krijgen. Dit is ergens goed want dan is de osteosarcoma in het begin stadium. De volgende dag hoorde wij van Dr. Paulo Vilar Saavedra van het Greyhound Health and Wellness Program dat er niet genoeg cellen waren om een uitslag te geven.
Deze week hebben wij een gesprek met een oncoloog en verdere behandeling van Jamey en eventueel een amputatie van zijn poot.

21 mei 2009 update

Vandaag hebben wij en heel gesprek gehad met een oncoloog en een chirurg van het dieren ziekenhuis 'Care Centre' hier in Calgary. De tumor zit niet op een plek waar de meeste osteosarcoma voorkomt. De meest voorkomende plekken zijn, bij het uiteinde van het bot, dus net onder of boven de gewrichten. Die van Jamey zit neer het midden. Om zeker te zijn krijgt Jamey 25 mei een bot biopsie aan zijn poot om er zeker van te zijn dat het een osteosarcoma is of niet. Dit is de enigste manier om er achter te komen. Het is wel een pijnlijke ingreep maar het is beter dan dat zijn poot voor niets wordt geamputeerd.
We verwachten de uitslag van de biopsie 29 mei. Dus het word weer een spannende week.

 
27 mei 2009 update

Jamey heeft zijn bot biopsie maandag 25 mei gehad. Hij heeft de nacht doorgebracht in het dieren ziekenhuis omdat hij pas laat in de middag is geholpen. Heb hem gezien om een uur of 5 hij was toen net uit zijn narcose gekomen maar kon amper op zijn poten staan.
We hebben met de chirurg gesproken en die vertelde dat hij een kleine opening had gemaakt en de spieren op zij had geschoven zodat hij het bot kon zien om de biopsie te doen. Hij verklaarde dat Jamey's bot zo dun als een eierschaal uit zag. Dit was een enorme verandering van wat we hadden gezien een paar weken geleden. Zijn bot was toen zo hard zodat er geen naald doorheen was te krijgen om de biopsie te doen. Er zijn ook nieuwe x-ray's gemaakt.  De uitslag van de biopsie zal 3 – 5 dagen duren.
Vroeg de chirurg rond uit of hij dacht dat het OSA (botkanker) was, nu hij het gezien had. Hij vertelde dat het niet de 'normale' plek was waar OSA meestal voorkomt maar Jamey kan één van de 'uitzonderingen' zijn. Hij gaf het niet toe dat het OSA was maar denkt dat het kan zo zijn.
Dinsdagochtend om een uur of 10 heb ik Jamey opgehaald en nogmaals met de chirurg gesproken. Hij vertelde mij nadrukkelijk dat Jamey niet meer los mag lopen zodat hij niet onverwachts zou gaan rennen en dat het zijn bot kan breken. Hij mag alleen aan de riem, niet springen en rennen. De buitenkant van het bot is zeer dun en bros dat het heel makkelijk zou kunnen breken. Als Jamey's longen nog helder zijn en er geen uitzaaiingen zijn dan is hij een goede kandidaat voor een amputatie. Als het niet zo is dan is er niets meer aan te doen.
Jamey krijgt pijnstillers voor een paar dagen en dan zou het met de pijn een stuk beter moeten zijn. Verder gaat het met Jamey wel goed, nog een beetje last van de narcose maar dat zal binnen 24 uur beter zijn. Hij heeft vandaag nog veel geslapen, af en toe naar buiten om te plassen.
Nu ik alles zo beetje bekijk en er over na denk, staat het voor mij vast dat Jamey zijn poot gaat verliezen. We kunnen het risico niet nemen dat ieder moment door een onverwachte beweging zijn bovenbeen kan breken. Die plek is te zwak geworden, het bot is daar gewoon weg gevreten.
Ik heb gelezen en gezien op internet dat een Greyhound heel goed op drie poten verder kan. Zodra zij er aan gewend zijn kunnen ze weer spelen en rennen. Met mensen is dat heel anders, wij denken er over na wat we hebben maar een hond niet. In ieder geval mag en zal Jamey niet lijden dat hebben we goed besproken in de laatste weken. Hij heeft veel liefde gegeven en geeft dat nog.
Nu wachten we af tot dat het report aan het einde of begin volgende week binnen komt.
 

4 juni 2009 update

De laatste week hebben we op bergen en in dalen gezeten. 1 juni hebben we het resultaat van de biopsie gekregen en die was onovertuigend. We hebben toen een afspraak met de oncoloog gemaakt om te zien wat onze volgende stap zou zijn. We hebben toen beslist om de x-rays van 25 mei naar O.S.U. te sturen en een voorlopige datum vast gesteld op 5 juni voor een amputatie. We kregen van O.S.U. te horen om de amputatie uit te stellen omdat er niet veel verschil tussen de eerste en tweede series x-rays zat. Ze adviseerde om nogmaals een x-ray te maken om te zien of de naald van de biopsie wel echt in de tumor was gekomen. Als dat niet waar zou zijn dan nogmaals een biopsie te doen. Of 6 weken wachten en dan nogmaals x-rays te maken om te vergelijken met de eerdere.
Zo, vandaag nam ik Jamey mee naar de dierenarts om nog wat x-rays te laten maken. Nadat ik Jamey had afgegeven aan de dierenarts nam ik een kopje koffie. Ik was de krant aan het lezen en ik zag de dierenarts op me afkomen, zij vroeg of ik even met haar mee wilde gaan. We gingen in een spreekkamer zitten en toen zei ze, 'Ik moet je wat vertellen wat niet zo mooi is, we hadden één foto gemaakt en wilde toen nog een andere maken van de andere kant en moesten Jamey in een andere houding leggen. Tijdens die handeling is zijn poot gebroken'. Ik dacht dat ik door de grond ging toen ik dat hoorde. Wij waren de laatste dagen nog al heel voorzichtig met hem zodat hij niet zou gaan rennen of springen. Het was tegen ons gezegd dat het kon gebeuren omdat zijn bot zo heel dun was op die plek.
Een geluk was, dat het bij de dierenarts gebeurde en niet thuis zodat ze hem meteen pijnstillers konden geven. We hebben toen de opties besproken wat we hier mee zouden doen.
1 - Jamey is nog te jong en vol met leven om hem te laten inslapen.
2 - Het bot herstellen is een lijdensweg en met vele operaties en door de osteosarcoma zou dat nooit goed komen.
3 - Zijn poot te amputeren.
Wij hebben voor het laatste gekozen en Jamey heeft vanmiddag een spoed operatie gehad om zijn poot te amputeren.
De operatie heeft 1½ uur geduurd. De chirurg belde ons dat Jamey goed door de operatie was gekomen. Op het moment krijgt hij veel pijnstillers. Jamey was op dat moment nog half onder de narcose. We vroegen of wij hem later konden bezoeken en dat was geen probleem.
Ruim 4 uur na de operatie zijn we naar Jamey gegaan. Hij lag op zijn borst en keek ons aan. Je kon heel goed merken aan zijn ogen dat hij ons herkende maar was te verdoofd om te reageren. Tot mijn verbazing zag hij er goed uit maar de eerste 48 uur zijn kritiek voor eventuele bloedingen.
Jamey zal ongeveer 48 uur in de 'C A R E' Animal Hospital blijven voor nazorg en voor de pijn behandeling.
De volgende weken zullen heel zwaar zijn om hem thuis te verzorgen en hij zal veel moeten leren om op 3 poten rond te komen. Van wat wij gelezen en gezien hebben op video gaat dat snel en over een paar maanden zal hij behoorlijk op drie poten lopen en rennen.
Over een week krijgen we de uitslag van de tumor en dan moeten we beslissen voor verdere behandeling. Het enigste wat wij op 25 mei wisten was dat zijn longen helder waren en er geen uitzaaiingen waren, volgens de x-rays. Dit geeft hem een goede kans.
Rechtsonder kan je de breuk zien, hij is schuin gebroken net onder de tumor
 

5 juni 2009 update

Jamey heeft een goede rustige nacht gehad, nog wel onder de invloed van pijnstillers. Om een uur of negen heeft hij zijn eerste stappen gedaan op drie poten. Dit was fantastisch om te horen, 18 uur na zijn operatie. Om een uur of tien belde de chirurg en gaf een update over Jamey. Alles zag er goed uit en ze gaan hem van i.v. pijnstillers afhalen en dan op pijnstillers die door de mond gaan. We zijn er tegen twee uur geweest en Jamey zag er goed uit, nog wel een beetje onder de invloed van de pijnstillers, dat kon je goed zien aan zijn ogen. Hij wilde nog niet eten, heb het zelf geprobeerd maar hij draaide zijn kop weg.
Later in de avond zijn we weer geweest en de verpleegster vertelde dat Jamey had gegeten, een goed teken. Hij zag er ook een stuk beter uit, zijn ogen waren helder en vol met leven. Het was tijd voor hem om te plassen, de verpleegster pakte zijn riem en deed die om. Ze riep, 'Kom Jamey' en na een paar seconden stond Jamey op zijn poten en liep naar de uitgang. Je moet nu wel sneller lopen nu hij op drie poten loopt. Het was zo ontroerend om te zien dat hij daar weer liep. Het geeft aan dat Jamey de krachten en wil heeft om verder te gaan.
We zijn zo blij dat we de goede keuze hebben gemaakt om Jamey die kans te geven om verder te leven, al is het op drie poten. Hij denkt daar niet aan! Zijn instinct zegt, 'overleven en doorgaan'.
Waarschijnlijk komt Jamey zaterdag al thuis. De chirurg ziet dat wel zitten nu hij goed vooruit gaat.
 

7 juni 2009 update

In de late middag van zaterdag 6 juni is Jamey weer thuis gekomen en op eigen krachten naar binnen. In de ochtend had ik geprobeerd om het voor hem makkelijk te maken om op het deck en in huis te komen, er zijn namelijk twee maal twee tot drie treden waar hij op moet. Hij keek er na en liep er omheen en nam de treden. Al dat werk was voor niets maar het gaf mij een heel goed gevoel dat hij problemen zelf oplost.
Zins zaterdagavond eet en drinkt hij weer goed. Hij gaat zo 3 tot 5 keer per dag naar buiten voor zijn behoefte te doen. Hij moet zich wel rustig houden voor een tijdje tot dat hij weer wat op kracht is gekomen en de hechtingen er uit zijn.
 
 

Weer veilig thuis op mijn eigen plekje

Het is wel zwaar geweest maar heeft mijn leven gered
 
21 juni 2009 update

10 juni is de drain weggenomen en Jamey heeft een beetje meer vrijheid gekregen. Op 15 juni zijn de hechtingen verwijderd, 30 stuks, alles zag er goed uit. Het litteken is een ondersteboven   Y.
19 juni toen wij wakker werden en naar Jamey toe gingen zagen we dat zijn t-shirt heel erg nat was. We keken naar het litteken en zagen dat het ontstoken was en een gedeelte was los waar veel vuil uit kwam. We namen Jamey naar de de CARE Center voor onderzoek. Het advies van de chirurg was dat Jamey een operatie moest ondergaan om het schoon te maken en een nieuwe drain te plaatsen om het vocht af te voeren. Jamey moest een nacht blijven om te zien of de drain goed werkte.
Zaterdagmorgen haalde we Jamey weer op, hij zag er goed uit en was blij ons weer te zien. Volgens de chirurg was alles goed gegaan en dat de drain er 4 @ 5 dagen in moest blijven. Aanstaande dinsdag 23 juni word de drain verwijderd en zijn hechtingen na tien dagen.
Jamey heeft veel van zijn spiermassa verloren en ziet er nu ook wat mager uit. We voeden hem extra voedsel om weer op kracht te komen. Zodra hij weer wat beter kan lopen gaan we aan zijn conditie beginnen om zijn spieren weer op kracht te brengen.
 
1 juli 2009 update

Jamey gaat goed vooruit en zijn vacht dat was weggeschoren begint weer aardig terug te komen. In middels is zijn tweede drain verwijderd en de wond is goed genezen met hulp van de antibiotica.

Donderdag 2 juli zullen de hechtingen worden verwijderd die in de tweede operatie van 19 juni zijn aangebracht, ± 10 stuks. Op 7 juli zal hij zijn chemo kuur gaan beginnen, dat zullen 5 behandelingen zijn om de twee weken. Hij zal de hele dag in de Care Centre verblijven en we kunnen hem in de namiddag weer ophalen.

Onze dank gaat uit naar Dr. Guillermo Couto, Dr. Paulo Vilar en Dr. Liliana Marin van de Greyhound Health and Wellness Program, The Ohio State University (O.S.U.) Veterinary Teaching Hospital in Columbus, Ohio USA. Zij geven de medicatie geheel gratis voor de Greyhounds en Galgos die kanker hebben.
Greyhound Health and Wellness Program  Dit is een interessante website voor Greyhound en Galgo liefhebbers.
 

Al heb ik nu maar 3 poten, ben toch gelukkig want ik kan nog zoveel doen
 
1 oktober 2009 update

Jamey heeft zijn chemo kuur goed doorlopen, de laatste was erg zwaar voor hem. Hij had die in de morgen gekregen en 's middags tijdens het eten liep het tussen Jamey en Tosca uit in een ruzie. Tosca is onze 'Alpha bitch', zij denkt dat alles van haar is. Die dag dacht ze dat Jamey's eten ook van haar was. Tosca gaf Jamey een flinke bijt in zijn linker wang en nagel krabben aan zijn linker onderbuik. Hij moest terug naar het Care Animal Hospital voor 4 hechtingen, 3 in zijn wang en 1 in zijn onderbuik. Alles is verder goed afgelopen. De volgende dagen was hij erg moe en sleep dan ook heel veel.
Jamey heeft in de maanden aardig wat gewicht verloren, zo'n 3 kg. Je kan ze ribben heel goed zien. Het kwam ook dat hij soms gewoon geen trek had om te eten. We probeerden van alles.
Vanaf dat hij zijn kuur heeft beëindigd eet hij weer een stuk beter. Hij krijgt verlopig 3 voedingen per dag en als extra krijgt hij vetballen. Dat zijn gehaktballen ten grote van een ping pong bal, eieren, pindakaas, een soort havermout en stroop. Hij krijgt er 4 in de morgen en 4 ’s avonds.
Op 14 oktober gaat hij weer voor een controle, kijken of zijn witte bloedlichaampjes aankomen. De laatste twee keren waren die 4.5 en 4.0. Verder hebben we ook een gesprek met de arts over verdere behandelingen.
In het algemeen gaat het heel goed met Jamey. Hij rend beter dan hij loopt, lopen is meer huppelen. Hij rend weer gewoon door de tuin en als enige springt hij over een laag hekje van zo’n 60 cm.
Ik persoonlijk ben heel blij dat wij die stap hebben genomen om zijn poot te laten amputeren en niet te laten inslapen. Het zijn zware maanden geweest maar dat had en heb ik voor Jamey over. Als je ziet hoe blij en vrolijk hij weer is, geeft je dat een genoegen.

Wat ze hier zeggen, “All dogs are Pets but Greyhounds are Family”
 

En zo slaap ik, tong er uit

Hoe vind je deze drie poot, lief hé?
 

 
20 maart 2010 update

Het is nu ruim 5 maanden geleden dat Jamey iets van zich heeft laten horen.
De laatste maanden van 2009 waren koud zo’n ± -20 graden en aardig wat sneeuw, dus een nieuwe uitdaging om met drie poten er doorheen te komen.

Mijn baasje had paden gemaakt door de hele tuin waar ik makkelijk overheen kon lopen. Mijn broertjes en zusje maakte daar veel gebruik van. Ik vond het maar niets. Je kon niet eens snuffelen of plassen waar je wilde dus ging ik maar eens in de hoge sneeuw van zo’n 30 cm. Het was helemaal geen probleem voor mij en na een goeie sneeuwstorm was de sneeuw zo’n 50 – 60 cm hoog. Met gemak kon ik er door en over heen en vond het veel leuker dan die gemaakte paden. Had ook rust van de andere. Moet wel zeggen nadat ik een tijdje buiten was geweest was ik wel moe van al dat hoppen en springen, dus wat een Greyhound graag doet, slapen op de bank.

De laatste maanden is het heel goed gegaan. Kan wel merken dat hij sneller moe is. De laatste 5 maanden zijn er twee keer x-rays gemaakt van zijn longen. 10 Maart zijn de laatste x-rays genomen en die waren geheel helder. Er zijn geen uitzaaiingen gevonden, wat een heel geluk is want na het ontstaan van de kanker in het bot gaat het meestal eerst naar de longen toe. Ze hebben zijn bloeddruk opgenomen en die was ietsje hoog, 140, maar lager dan de vorige keer. Zijn bloeddruk word door medicatie onder controle gehouden.

Het enigste wat Jamey heeft overgehouden van zijn chemokeur is dat zijn nieren zijn aangetast en dat hij hoge bloeddruk heeft. Zijn eiwit gehalte is te hoog en is hij daarvoor op dieet gezet en medicatie. Verder zijn de bloedwaarde goed.
Hij weegt nu 27.5 kg, hij zit al een paar maanden op dit gewicht.

Over 3 maanden moet Jamey weer terug voor controle. Opnieuw zullen er dan x-rays gemaakt worden, bloed testen en bloeddruk.
Het is bijna weer een jaar geleden dat Jamey zijn poot heeft verloren door een amputatie.

We kregen net een brief in de post van de dierenarts met de uitslagen van mijn onderzoek. De dierenarts is vooral blij dat het zo goed met me gaat en dat ik er goed uitzie. Op de C.A.R.E. centre zijn ze allemaal gek op me. Als ik binnen kom dan hoor ik alleen maar Jamey, Jamey. Ze komen naar me toe en vragen dan hoe het met me is en zeggen dan, “Jamey, je ziet er zo goed uit”. Ook de twee specialisten zijn zo lief voor Jamey, ze nemen al de tijd voor hem.

Jamey heeft het de eerste maanden erg zwaar gehad. Het was een hele aanpassing voor hem om op drie poten rond te komen. Zijn linker voorpoot is enorm ontwikkeld, erg gespierd en zijn voet is veel breder geworden. Hij is enorm sterk en geeft nooit iets op, hij probeert en probeert tot hij het voor elkaar heeft. Hij heeft ook niet zijn stand opgegeven in de pack. Jamey was en blijft de ‘alpha’ hond. Hij laat het niet te vaak merken maar als het hem te veel word, zet hij de andere honden op hun plaats. Zij hebben véél respect voor hem.

24 November is Jamey 10 jaar geworden en heeft een feestje gegeven voor zijn broers en zus. Hij kreeg een speciale honden taart voor zijn verjaardag en heeft deze gezellig met de andere opgegeten. Hiep hiep hoeraaaaa.

Dan heb ik nog iets te vermelden, we hebben zins 3 weken een foster Greyhound. Hij is iets groter dan ik en hij is net zo zwart als ik en zijn naam is Master. Hij is 6 jaar en was een AA racer op één van de beste greyhound racing tracks in de U.S.A. Wat ik zo fijn vind van hem dat hij Tosca goed onder controle heeft want zij kan een hele erge bitch (kreng) zijn. Altijd de eerste en als er eten in de hondenbakken of koekies zijn is ze niet te genieten. Verleden week was Tosca weer zo vervelend buiten, ze wilde de baas spelen maar Master nam dat niet. Hij rende op haar af en ging met zijn kop over die van haar staan en drukte hem naar beneden. Ze probeerde dat nog een keer maar kreeg het zelfde recept van Master. Rustig meisje, niet zo vervelend zijn. Ik ben daar erg blij mee dat hij Tosca onderhanden neemt dat geeft mij meer rust. Tosca heeft geen respect voor mij. Ze heeft me al twee keer te grazen gehad. Een keer nam ze een stuk huid uit me zij ten grote van een euro, daar heb ik ook hechtingen voor gehad. De laatste keer was de dag toen ik mijn laatste chemokeur had gekregen. ’s Avonds was ik weer bij de dierenarts voor hechtingen in mijn wang en borst. Ze is een echte BITCH!
Gelukkig neemt Master het nu over van mij zo dat ik daar geen zorgen meer over hoeft te maken. Dankje Master.

Het weer begint nu wat beter te worden en krijgen ook meer warme dagen zodat we overdag veel naar buiten kunnen en dan lekker in het zonnetje liggen.

Eén ding zit mij erg dwars. Er wordt gezegd dat ik ziek ben en dat ik pijn lijd. Laat ik even zeggen, ‘ben niet ziek en heb geen pijn’. Mijn kanker is in remission. De enigste keren dat ik pijn had was toen mijn poot brak en na de operatie voor een week of twee. Daarna heb ik nooit meer pijn gehad.
 

Jamey en Master
 

Ik wil jullie even laten zien waar ik in behandeling ben en wie mijn dokters zijn

CARE centre - Animal Hospital - 24 hour - Animal Emergency - Calgary, Alberta

Dr. Victoria Larson- Oncology

Dr. Thomas Sissener- Surgery

Dr. Lisa Shearer- Internal medicine
Bron: C.A.R.E. centre
We houden u op de hoogte, King James  woef woef
22 januari 2012 update
Jamey vertrokken naar The Rainbow Bridge op 18 september 2011

Portrait by Karin A. Crompton
 
Na ruim 27 maanden zijn osteosarcoma gevochten te hebben is King James bij The Rainbow Bridge aangekomen en speelt daar nu met zijn vrienden
 

Just another black Greyhound.

He was big and black, with a large white chest,
In physical stature, he was there with the best
But something else special pulled me so strong
Just another black Greyhound?

He exuded life, love and fun,
Wanted a hug and wanting to run.
An instant new playmate, or an old trusted friend
A kindred spirit on which to depend.

I enjoyed walking with him as often as I could
Along the pasture, then round by the wood.
He loved every moment, infectious with glee
A big black Greyhound, my friend, Jamey.

The last time I saw him those big brown eyes
Were saying goodbye, I now realize.
A lingering hug and a knowing face
Jamey just knew, he had run life's race.

My throat always tightens when I look in his pen,
To picture his face as it was back then.
His body is gone but his spirit runs free,
That special black Greyhound, my friend Jamey

Run free "King", run free my old friend Jamey.

Michael

 
 
 
Osteosarcoma – bot kanker bij honden

Osteosarcoma is een agressieve, sterk metastatische kanker die een agressieve behandeling protocol. Nadat de tumor is positief geïdentificeerd als een osteosarcoma, het getroffen onderdeel is meestal geamputeerd. In zeldzame gevallen waarin de tumor zich in de juiste locatie, enkele ledematen-sparing operaties zijn uitgevoerd, maar dat is meestal niet het geval. Na de amputatie, een cursus van chemotherapie is gewoonlijk begonnen. De meest succesvolle drugs zijn carboplatin en cisplatin. Carboplatin is duurder, maar veiliger en eenvoudiger te beheren. Doxorubicine wordt soms gebruikt. Een gekwalificeerde veterinaire oncoloog is vaak de beste bron van informatie en zal hij of zij zich bewust zijn van de nieuwste chemotherapie protocollen. De levensverwachting van een hond met een goed geïdentificeerd en behandeld osteosarcoma varieert sterk, maar kan bij een jaar of langer.
 
 
Mijn ervaringen met mensen na de amputatie

De behandelen van de mens

1. De rechter

Rechters denken automatisch dat amputatie is een hele erge ingreep om te doen, en dat het de schuld is van de huidige eigenaar. Deze mensen geven je vaak een vuile blik als je langs loopt en fluisteren “onverantwoordelijke eigenaar…het is van een auto ongeluk.”
Rechters willen alleen hun eigen mening van de wereld zien, en denken het ergste van andere mensen zodat zij zich beter over zich zelf kunnen voelen.

2. De over sympathisant

De over sympathisanten hebben extreme medelijden voor honden met 3 poten. Ze denken meestal dat amputatie niet de beste ingreep is om te doen want ze voelen dat honden met 3 poten een heel zielig leven lijden. “Ach jij arme hond”, “Kan hij wel normaal functioneren?”, “Denk je echt dat je de hond moet laten trainen?”, “Is hij wel gelukkig?”. Dit zijn gemeenschappelijke reacties. Persoonlijk vind ik de over sympathisanten niet erg, want ze willen wel een conversatie beginnen en de hond achter zijn oor of op zijn buik krabbellen.

3. De verdediger

Dit zijn meestal mensen die hiermee ervaring uit de eerste hand hebben gehad, of kunnen mensen die een hond met 3 poten hebben. Ze weten dat honden met 3 poten een gewoon leven hebben, en ze bieden steun en nuttige raad op om hoe je met een drie potige hond moet omgaan.

4. De geïnteresseerde

Dit zijn mensen die niet veel weten over honden met 3 poten, maar zijn er wel nieuwsgierig hierover.

Het geeft niet wie je ontmoet, maar jij weet zeker dat je de juiste keuze hebt gemaakt.
Een hond met drie poten is net als alle andere honden - speels, vol verrassingen en ze hebben je lief.
 
 

Terug laatste nieuws