Vertrek zondagmorgen 14 oktober 2007 uit Sevilla Spanje

Dit busje 'Sjakie' is ons huisje voor drie dagen  

Mijn reisverslag naar

           Nederland

Door Mabél
Hallo Sjakie,

Wij, stoer stellutju, hebbu uit butroubare bron vernome dat you binnu niet al te langu tijd weer naar Sevilla kompt, klop dat Sjakie???
Want wij .... wij willu naar Nederland! Nu!
Niemand wil ons hier hebbu Sjakie, dus please... mogu wij met you meej?
Onze mama Alisa gaat ook, onze broer Capuccino en zusjes Alina en Haydee zijn er al en stuurru alleen maar mooie foto's en berigies dat ze zo gelukkig zijn.
Dus Sjakie, laat ons nou nie alleen hier achtur! Da kan you nie maku Sjakie!
Wij zijn vrolukku snuiturs maar kunne ons ook netjus gedragu. Wat denk you Sjakie, gaat dat lukku???
Wacht effe, Simon roept iets ... hij zegt dat hij ook mee wil en niet alleen achtur wil blijfe.
Dat verdomt hij, zegt hij. Au, nou krijg ik een wats om me oren van me moeder omdat ik een ordi woord zei!
He ma, je moet Simon bij zun voddu grijpu, mij niet!
In ieder geval Sjakie, you weet noe wat wij willen en wij rekenu op you!!!!
You ziet dat wij al een aardig woordju Hollandos spreken, dus dat gaat helumaal lukku!
Sjakie wij zullu ons netjus gedragu tijdens de reis en wij hoopu op een blijdu boodschap van you!
Laat ons nie stikku!
Garoeten van ons allumaal!

De sjeesbeesjes!

p.s. wij willu overal zittu, voorin, agturin, ken ons nie bomme, als wu maa mee kennu!

Even knuffelen met mijn pleegmoeder voordat ik Spanje verlaat

Afscheid van mijn pleegvader en Kyra
   

Even uitdagen hé Kyra

Laat je wel zien wie de baas is
   

Heb je al genoeg?

Nou weet je wie de baas is
   

Even de benen strekken voor dat we de bus ingaan

Op weg naar mijn nieuw familie
   

Ze hebben ons gered van de zigeuners, krijgen nu een mooi leven

Hebben wij even geluk, wij mogen ook mee
   

Aangekomen in Frankrijk, even benen strekken

Eten voordat we gaan slapen en een goede nachtrust krijgen voor de volgende dag
   

Aankomst Lelystad, voorin de 100ste Galgo Aliza van 2007

Elkaar begroeten
   

Woef woef, wij willen er uit

Mabél en Kyra, wil mijn baasje zien
   

Eindelijk is het zo ver

Wat heerlijk om hier te zijn
   

Heb even een fijne plekje gevonden

Lekker dicht bij mijn baasje
 

Door omstandigheden moest ik terug keren naar Canada en Mabél achterlaten moeten laten. Het was onmogelijk om twee honden mee te nemen. Heb een keuze moeten maken om Marco of Mabél mee te nemen.
Mabél is een vrolijke meid en heeft in de laatste maanden een mooi leven gehad. Bij haar fostergezin in Spanje en bij mij in Nederland, dus was geestelijk de sterkste van de twee. Daarin tegen was Marco geestelijk zwaar gewond. Ik heb met Marco de laatste weken in Nederland een hele band kunnen opbouwen en daarom heb ik de keuze op Marco gezet, wilde niet dat hij weer door een diep dal zou moeten gaan door hem achter te laten.
Weet dat Mabél een goed en liefdevol gezin heeft gekregen en ben daar heel bij om.
Mabél, je bent en blijft toch heel speciaal voor mij, je hebt me veel liefde kunnen geven en ik jou. Vergeten, zal ik je nooit!

Bron: GreyhoundsRescue NL

Terug naar mijn vrienden